onder in het dal....
Door: Lisanne
Blijf op de hoogte en volg Mike&Lisanne
15 Februari 2009 | China, Dali
Lieve mensen,
Vanuit Kunming zijn we vrijwel meteen doorgegaan naar het rustige, maar zeer toeristische Dali. Ook hier worden we weer aangenaam verrast. Het massatoerisme heeft zeker ook zijn intrede in China gedaan, waardoor we op een gegeven moment niet meer zeker weten of we ons nu in de bergen in Australie, Amerika of Europa bevinden. Alles ziet er zo verzorgd uit, dit hadden we niet verwacht!
Het enige waar we problemen mee ondervinden is de eigenwijze taxichauffeur. We geven aan dat we - de Lonely Planet is hierbij echt een heel handig hulpmiddel aangezien er kaartjes in staan en Chinese tekens! - naar de kabelbaan willen om de bergen in te gaan. Hij knikt ja, maar rijdt vervolgens naar 'his cousin' die een hotel heeft midden in het rumoerige Dali. Hier zitten we dus echt niet op te wachten, dus we blijven gewoon in de taxi zitten en vragen nogmaals: (alleen dan iets dwingender)"take us to the cable cars!" Okay, okay, morrend brengt hij de taxi weer op weg en blijft ondertussen vertellen: "I think it is best for you to stay in the city today and go up the mountain tomorrow... my cousin has a very nice hotel" Ja, ja, dat zal best wel, maar dan kent hij Mike en Lisanne nog niet! Als wij namelijk iets in onze 'kop' hebben, dan hebben we dat zeker niet in onze 'kont' zitten! Bovendien, zijn we de afgelopen dagen van hotel naar hotel gereisd en nergens langer dan 1 nacht gebleven, dus we zijn erg toe aan wat langere rust. En die rust, denken we in de bergen te kunnen vinden.
Daarnaast is dit een goede manier om te 'acclimatiseren op hoogte' voordat we naar het dak van de wereld gaan reizen, Tibet.
Nu zou je denken dat onze taxichauffeur het inmiddels begrepen heeft, maar nee hoor. Hij gaat door (ondertussen rijdt hij nog maar stapvoets en worden we links en rechts door scheurende auto's ingehaald) "I think you should not go up in the mountains, it is very cold up there" Voor mij is dat nog meer een bevestiging dat we er WEL naar toe moeten, want het zonnetje brandt op onze hoofden en de lucht is erg stoffig, dus de behoefte aan frisse lucht wordt steeds groter!
De arme man geeft echter niet op: "I think you should not go up the mountain with the cable cars, but maybe you can take a horse...."
En toen was de maat echt vol. Stop de taxi! (En dat was niet zo moeilijk want we stonden praktisch stil) We weten niet hoe snel we uit moeten stappen en maken dat we wegkomen. Ondertussen zijn we dus nog steeds onder in het dal... en lonkt de berg een heel stuk verderop.
Wat nu? Lopen is geen optie met ieder ruim 15 kg bagage op de rug.
Tuktuk?
Ja, dat blijkt de beste oplossing. Een Tuktuk - compleet met '1 tandige' bestuurder - brengt ons in sneltreinvaart al hobbelend naar boven... net op tijd voor de laatste kabel-vlucht naar boven. (daar was de taxichauffeur dus al die tijd op uit: zo lang mogelijk tijd rekken, zodat we wel bij zijn 'cousin' zouden moeten blijven...)
Vanuit Kunming zijn we vrijwel meteen doorgegaan naar het rustige, maar zeer toeristische Dali. Ook hier worden we weer aangenaam verrast. Het massatoerisme heeft zeker ook zijn intrede in China gedaan, waardoor we op een gegeven moment niet meer zeker weten of we ons nu in de bergen in Australie, Amerika of Europa bevinden. Alles ziet er zo verzorgd uit, dit hadden we niet verwacht!
Het enige waar we problemen mee ondervinden is de eigenwijze taxichauffeur. We geven aan dat we - de Lonely Planet is hierbij echt een heel handig hulpmiddel aangezien er kaartjes in staan en Chinese tekens! - naar de kabelbaan willen om de bergen in te gaan. Hij knikt ja, maar rijdt vervolgens naar 'his cousin' die een hotel heeft midden in het rumoerige Dali. Hier zitten we dus echt niet op te wachten, dus we blijven gewoon in de taxi zitten en vragen nogmaals: (alleen dan iets dwingender)"take us to the cable cars!" Okay, okay, morrend brengt hij de taxi weer op weg en blijft ondertussen vertellen: "I think it is best for you to stay in the city today and go up the mountain tomorrow... my cousin has a very nice hotel" Ja, ja, dat zal best wel, maar dan kent hij Mike en Lisanne nog niet! Als wij namelijk iets in onze 'kop' hebben, dan hebben we dat zeker niet in onze 'kont' zitten! Bovendien, zijn we de afgelopen dagen van hotel naar hotel gereisd en nergens langer dan 1 nacht gebleven, dus we zijn erg toe aan wat langere rust. En die rust, denken we in de bergen te kunnen vinden.
Daarnaast is dit een goede manier om te 'acclimatiseren op hoogte' voordat we naar het dak van de wereld gaan reizen, Tibet.
Nu zou je denken dat onze taxichauffeur het inmiddels begrepen heeft, maar nee hoor. Hij gaat door (ondertussen rijdt hij nog maar stapvoets en worden we links en rechts door scheurende auto's ingehaald) "I think you should not go up in the mountains, it is very cold up there" Voor mij is dat nog meer een bevestiging dat we er WEL naar toe moeten, want het zonnetje brandt op onze hoofden en de lucht is erg stoffig, dus de behoefte aan frisse lucht wordt steeds groter!
De arme man geeft echter niet op: "I think you should not go up the mountain with the cable cars, but maybe you can take a horse...."
En toen was de maat echt vol. Stop de taxi! (En dat was niet zo moeilijk want we stonden praktisch stil) We weten niet hoe snel we uit moeten stappen en maken dat we wegkomen. Ondertussen zijn we dus nog steeds onder in het dal... en lonkt de berg een heel stuk verderop.
Wat nu? Lopen is geen optie met ieder ruim 15 kg bagage op de rug.
Tuktuk?
Ja, dat blijkt de beste oplossing. Een Tuktuk - compleet met '1 tandige' bestuurder - brengt ons in sneltreinvaart al hobbelend naar boven... net op tijd voor de laatste kabel-vlucht naar boven. (daar was de taxichauffeur dus al die tijd op uit: zo lang mogelijk tijd rekken, zodat we wel bij zijn 'cousin' zouden moeten blijven...)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
