lieve katjes... stoute honden
Door: Lisanne
Blijf op de hoogte en volg Mike&Lisanne
16 April 2009 | Turkije, Van
Het is ons gelukt!
In 10 dagen hebben we Iran doorkruist van oost naar west.
We liggen hierdoor weer helemaal op schema... en denken - als alles mee zit - op tijd in Nederland terug te zijn om de geboorte van ons nichtje of neefje mee te kunnen maken.
Ondertussen zijn we op de hoogte gebracht van de geboorte van Daan en willen we de kersverse papa Paul en mama Jessica via deze weg feliciteren met dit heugelijke feit.
Turkije bevalt ons tot nog toe erg goed. Afgezien van het slechte, slechte weer, genieten we met volle teugen van het overweldigende landschap. Nooit geweten dat er zoveel mooie plekken op de wereld zijn, waar ook nog wegen zijn aangelegd. Al moet ik er wel bij zeggen dat 'partners for roads' in Turkije nog wel wat goede dingen kunnen doen. De Turkse Rijkswaterstaat is in geen enkel opzicht te vergelijken met de Nederlandse. De modderige zandwegen die hier 'snelweg' worden genoemd, bestaan zelfs in de kleinste Nederlandse dorpen niet.
We weten inmiddels wel dat we te optimistisch zijn geweest om onze winterkleding vanuit Karachi naar huis te sturen.... In tegenstelling tot wat hier 'normale temperaturen' zijn voor deze tijd van het jaar (zo'n 15-20 graden), hebben we vele kilometers rond het vriespunt, in de sneeuw doorgebracht. Het landschap, het eten en de gastvrije mensen maken echter heel veel goed.
Uiteraard konden we Van, als echte kattenliefhebbers, niet aan ons voorbij laten gaan. De Turkish Van (een witte kat met 1 groen en 1 blauw oog) komt hier immers vandaan. In de ijzige kou, hebben we een bezoek gebracht aan een opvanghuis voor verwaarloosde Turkish Van's, nabij Lake Van. Het was geweldig om al die katten te horen miauwen, als begroeting, toen we het terrein betraden. Wat een sociale beestjes!
Heel wat anders dan de wilde honden die we op de raarste plaatsen op de weg tegenkomen. We weten niet waarom, maar we worden continue aangevallen als we met de motoren voorbij rijden. Vaak opereren de honden in trio's en kunnen we op het nippertje - door flink gas te geven - ontsnappen. Onderweg weet een man ons te vertellen dat 1 hond vorig jaar 2 toeristen heeft doodgebeten, dus onze reacties zijn goed.
Voor iedereen die een fietsvakantie in zuid-oost-Turkije overweegt: doe het niet! Of tref maatregelen...
Tot zo ver ...
In 10 dagen hebben we Iran doorkruist van oost naar west.
We liggen hierdoor weer helemaal op schema... en denken - als alles mee zit - op tijd in Nederland terug te zijn om de geboorte van ons nichtje of neefje mee te kunnen maken.
Ondertussen zijn we op de hoogte gebracht van de geboorte van Daan en willen we de kersverse papa Paul en mama Jessica via deze weg feliciteren met dit heugelijke feit.
Turkije bevalt ons tot nog toe erg goed. Afgezien van het slechte, slechte weer, genieten we met volle teugen van het overweldigende landschap. Nooit geweten dat er zoveel mooie plekken op de wereld zijn, waar ook nog wegen zijn aangelegd. Al moet ik er wel bij zeggen dat 'partners for roads' in Turkije nog wel wat goede dingen kunnen doen. De Turkse Rijkswaterstaat is in geen enkel opzicht te vergelijken met de Nederlandse. De modderige zandwegen die hier 'snelweg' worden genoemd, bestaan zelfs in de kleinste Nederlandse dorpen niet.
We weten inmiddels wel dat we te optimistisch zijn geweest om onze winterkleding vanuit Karachi naar huis te sturen.... In tegenstelling tot wat hier 'normale temperaturen' zijn voor deze tijd van het jaar (zo'n 15-20 graden), hebben we vele kilometers rond het vriespunt, in de sneeuw doorgebracht. Het landschap, het eten en de gastvrije mensen maken echter heel veel goed.
Uiteraard konden we Van, als echte kattenliefhebbers, niet aan ons voorbij laten gaan. De Turkish Van (een witte kat met 1 groen en 1 blauw oog) komt hier immers vandaan. In de ijzige kou, hebben we een bezoek gebracht aan een opvanghuis voor verwaarloosde Turkish Van's, nabij Lake Van. Het was geweldig om al die katten te horen miauwen, als begroeting, toen we het terrein betraden. Wat een sociale beestjes!
Heel wat anders dan de wilde honden die we op de raarste plaatsen op de weg tegenkomen. We weten niet waarom, maar we worden continue aangevallen als we met de motoren voorbij rijden. Vaak opereren de honden in trio's en kunnen we op het nippertje - door flink gas te geven - ontsnappen. Onderweg weet een man ons te vertellen dat 1 hond vorig jaar 2 toeristen heeft doodgebeten, dus onze reacties zijn goed.
Voor iedereen die een fietsvakantie in zuid-oost-Turkije overweegt: doe het niet! Of tref maatregelen...
Tot zo ver ...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
